Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Σπουδή Νο 6 "Εσπερινός"

Τα δέντρα έπαιζαν τρίλιες
στο πρώτο μεσημέρι της άνοιξης.
Άπλωνε ο ήλιος τις σκέψεις του
απέναντι στη Βιβλιοθήκη
και θυμόσουν πόσα χρόνια ο χειμώνας
σκέπαζε τα σοκάκια και τα κλαδιά

Ο Μάρτης έφευγε βουβός
πατώντας στ' ακροδάχτυλα
χωρίς μια σταγόνα φως

Κατηφόρησες χαμογελαστή
εκεί που ο δρόμος πάντα σ' έβγαζε
δίπλα σ' αρχαία ονόματα
και περιστέρια που πετούν
αντίθετα στα σύννεφα

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Σπουδή Νο 5 "Χτίσιμο"

Βρέχει απο το ξημέρωμα
ασταμάτητα, κοπιαστικά
στα φυλλά στη πόλη
στο μέτωπο

Ο Μαρτης δεν υπάρχει πια
διωγμένος, σιωπηλός
σαστίζει, κοιμάται
αγόγγυστα

Χτίζω στο τοπο αυτόν
με χέρια μαγκωμένα
στη λάσπη, την ερημιά
χωρίς φόβο

Όλο και βυθίζομαι, βαθιά
πιο βαθιά, πιο βαθιά
η λάσπη λιώνει
μα επιμένω

Φιλούν οι πέτρες σταυρωτά
τα όνειρα και ανεβαίνουν
με τα χέρια μας,
ανεβαίνουν

Μπροστά στη πόρτα
της αυγής, ζητούν
ό,τι τους μίλησα
ό,τι  τους έμαθα. ζητούν

Και ψάχνουν τον Μάρτη
που θα περάσει, μοιραίος
να χτίσει κι αυτός
ότι προστάξαν τα βιβλία μας 

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Σπουδή Νο4 "Αναμονή"

Περιμένω ακόμα να φανείς
έρημη γυναίκα σκυφτή στο πλήθος
που χαιρετά το πλοίο καταμεσής της θάλασσας

Περιμένω να φανείς στην άδεια θέση
δίπλα μου, μα η παράσταση ξεκινά χωρίς εσένα

Στη παρέλαση περπάτησα διώκοντας του άφοβους
έδωσα χώρο στους περαστικούς
φύσηξα στο ακρογιάλι το φόρεμα σου
διψώντας για ήλιο και αλάτι.

Πολλοί με κοίταξαν περίεργα 
σαν σύννεφο
Σ' αγάπησα
σαν ρυάκι τις πρώτες μέρες του Απρίλη

και ύστερα μίλησα ξανά και ξανά
στο ακατοίκητο δωμάτιο για εσένα

χωρίς να περιμένω να φανείς

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Σπουδή Νο2

Τρια μερόνυχτα έψαξα
μέσα στο σκοτάδι και τις άδειες λεωφόρους
μπροστά σε κλειστές πόρτες και μαγαζιά

Έφερνα κιβώτια γεμάτα
σκισμένες σελίδες
σκονισμένα ρούχα
απελπισμένα ονόματα

Άκουσα έναν ήχο
έκλεισα το φως

Η πόλη κρατούσε την ανάσα της
όλα πήραν ξανα την θέση τους

και σαν ρολόϊ η αναπνοή
χτυπούσε πάλι απο την αρχή

Επιμονή


Κάποιες μέρες είσαι μαζί του
κάποιες άλλες φέρνεις βόλτες
ζητώντας τσιγάρα απο τους περαστικούς

Ψάχνωντας, ψάχνωντας ποιό παιχνίδι
θα χτυπήσει τη πόρτα σου ξανά,
επιμένωντας
στη συνέχεια
στη αναμονή

Εδώ που ο χρόνος τελειώνει
εσύ βρήκες την αρχή
και ξετύλιξες το κουβάρι του
μια και καλή